Pierwsze zimowe twory i...powiew wiosny ;)

Jeśli chodzi o zimowo-świąteczne plany... :)

Uwielbiam je!

Bo czasem mam wrażenie, że chodzi o to,

 żeby gonić króliczka a nie go złapać :)

Przygotowania i planowania zaczynają się u mnie

 już w pierwszej połowie listopada,

aby sobie umilić ten najmniej lubiany miesiąc w roku :)

Im wcześniej bowiem zaczynam dostarczać sobie 

przyjemnych zimowo-świątecznych bodźców,

tym więcej mam przyjemności i miłych wspomnień po świętach :)

Bo przecież one same trwają tak krótko!

Tak więc w głowie przewijają mi się piękne świąteczne obrazy i inspiracje,

w uszach dźwięczą nastrojowe melodie,

 które od lat kojarzą mi się z tym magicznym czasem:

ooo:

http://w753.wrzuta.pl/audio/aXxef9j2Cfi/white_christmas_-_louis_armstrong

albo:

http://www.youtube.com/watch?v=mN7LW0Y00kE

i toooo :)

http://w65.wrzuta.pl/audio/9OkaX0UkUHG/nina_wall_-_catch_a_falling_star

Korzystając z wolnych chwil zrobiłam z dziewczynkami pierwsze ozdoby.

W tym roku miałam niezłą zagwozdkę jeśli chodzi o kolor przewodni dekoracji.

Uwielbiam rozbielone szarości, złoto i srebro z dużą ilością bieli

i takie też były u nas święta w ostatnich latach.

W tym roku moje myśli mocno wyrywały się

 ku głębokim eleganckim czerwieniom

 i byłabym skłonna się im oprzeć,

 ale zdrowy rozsądek

 (nie mam prawie nic w tym kolorze a żeby był efekt o jaki mi chodzi 

musiałabym się nieźle obkupić - już widzę co Mój Mąż na to hahaha)

i kilka rozbielonych inspiracji znalezionych w internecie

sprawiło, że te święta będą u nas BIAŁE :)

Jako pierwsza powstała brzozowa mała choineczka i biale zawieszki z masy solnej.

Masę solną robiłyśmy razem i ozdoby też wycinałyśmy wspólnie

(niestety żadna Wikciowa ozdoba nie dotrwała do pieczenia ;) )

a potem korzystając z drzemki Wiki,

rozłożyłyśmy się z Julcią na podłodze, wyciągnęłyśmy pędzle i farby

 i zabrałyśmy się do malowania.

Julia zażyczyła sobie różne kolory i ochoczo zabrała się do pracy :)

Ja zgodnie z zamysłem korzystałam tylko z białej farby..

Jula:
- Mamo - dlaczego malujesz wszystko na biało - będzie brzydko! 

Ja:
- Julciu - bo taki mam plan, żeby było dużo białych ozdób na dole, 

Ty swoim pokoju możesz sobie zrobić jakie chcesz kolory,

 zrobimy Wam taką małą choineczkę i będziesz sobie stroic jak Ci się podoba, ok? 

Jula: 
- faaajnie! 

Po jakimś czasie: 

Jula :
- Mamo, ja chyba też bym chciała na biało malować.. 

Ja :
- ale Twoje kolorowe są piękne, będziesz miała śliczną kolorową choinkę !

Jula: 
- no doobra... 

Przyjechał Mąż z pracy, Julcia ciągnie go i pokazuje gotowe już ozdoby: 

- zobacz Tato, to ja z Mamą malowałyśmy dzisiaj ! 

Daniel rozpływa się w zachwytach: 

- No pięękne Kochanie, a te kolorowe jakie sliczne! 

Julka na to z posępną miną:
- ee Mamy białe i tak ładniejsze  

A mnie znowu Julcikowy Mikołaj podoba się najbardziej :)

Prawda, że słodki?

A z innej beczki :)

My tu o zimie gadu-gadu a tymczasem w ogrodzie kwitnie prymulka z hiacyntem :)

Nieźle, co? :)

Ogniste czerwienie !

Złota Jesień powoli staje się wspomnieniem...

Poranki coraz bardziej mgliste, trawnik pokrywa srebrna szadź...

Ogród wkrótce zapadnie w zimowy sen, 

ale póki co wciąż cieszy kolorami - tym razem trochę czerwieni :)

A moją głową tymczasem zawładnęły zimowo-świąteczne klimaty :)

Moje dziewczynki przechodzą ospę, więc siedzimy już drugi tydzień w domu...

Staram się wykorzystać więc ten wolny czas

 bo nie wiem jak z nim będzie przed świętami 

a pomysłów duuuużo!

Dziś  robiłyśmy ozdoby z masy solnej

 a ja przy okazji pokusiłam się o zrobienie małej choineczki z brzozowych płatków !

Jutro dalsza część naszego domowego rękodzielnictwa :)

 Pozdrawiam!

Dyniowe lampiony :)

W temacie Halloween u nas jedynie dynie :)

Świetna jesienna dekoracja i zabawa dla całej rodzinki :)

Jutro zaś tradycyjnie przystaniemy na chwilę, 

pogrążymy się w zadumie

by powrócić wspomnieniami do Naszych Bliskich, 

pomodlić się za Ich dusze i zapalić światełko w geście pamięci...

Jesienna pieśń..

Już ucichł ptasząt świergot wesoły,

bogaty płaszcz jesieni okrywa świat.

Kobierzec złotych liści przed wejściem do naszego domu

dziś w nocy cicho na ziemię spadł...

Czyż jesień nie jest piękna?

Ważny dzień - PASOWANIE :)

Pasowanie na Starszaka Julcia przeżywała już od dawna.

Powodem największym owego przeżywania i stresu 
był oczywiście publiczny występ.

Bo Moja Julcia w domu zamęcza wszystkich swoimi występami,

potrafi wyrecytować wierszyki występujących kolegów i koleżanek,

ale jak przychodzi dzień przedstawienia to koniec...

I tak np. w ubiegłym roku przy okazji Dnia Mamy (zdaje się) 

Moja Julcia jako jedyna z całego przedszkola

 wyszła na środek z mikrofonem i nie wydusiła z siebie ani słowa ;)

No cóż...

niedaleko pada jabłko od jabłoni ;)

Do dziś pamiętam marmurkową skórę na trzęsących się ze stresu dłoniach, 

przed każdym semestralnym publicznym występem w szkole muzycznej.

To była niewątpliwie moja dziecięca trauma ;)

Nie liczyłam więc na wiele jadąc na dzisiejszą uroczystość,
uprzedziłam nawet nową Panią Przedszkolankę,
 że Julcia może taki numer znów wywinąć...
I żeby Pani się nie sugerowała jej świetną pamięcią i odwagą na luźnych próbach ;)
I Pani wymyśliła, że da Julci wspólną rolę z kolegą - żeby jej było raźniej :)

A ja tłumaczyłam Dziecku, że ją rozumiem, że to nic takiego,

 że jak nie powie to świat się nie zawali, że ja będę siedzieć w pierwszych rzędach

 (specjalnie wcześniej wyjechałam, żeby miejsce zająć ;))

 i żeby nie patrzyła na tych wszystkich ludzi

 tylko na mnie - i będzie jak w domu ;)

No i Dziecko mnie zaskoczyło tak pozytywnie, 

 że o mało się z tego szczęścia nie rozpłakałam ;)

Ku pamięci - parę fotek z tej dzisiejszej radosnej uroczystości ;)

A po występach tradycyjnie już poczęstunek.

Mój Łasuch chyba na tę chwilę czekał najbardziej :)

A Rodzice mogli znów choć przez chwilę poczuć się jak dzieci :)

A jeszcze niedawno była taaaka malutka

 i zamiast mleczko i jajeczko mówiła mokik i jajokik ;)

A liczyć zaczynała:

jegen, gwa :)))