Zima-nie-Zima

Za oknem pierwszy raz od dawna świeci słońce.

Zielona trawa (po porannym szronie nie został ślad) cieszy oczy,

 podobnie jak iglaki, rododendrony i bukszpany na rabatach.

Tulipany wyściubiły nosy z ziemi :)

Dla mnie mogłoby już tak pozostać.

Śniegu oczekuję w Zakopanem, gdzie wybieramy się na drugi tydzień ferii.

Pora wreszcie założyć choć narty na nogi ;)

Nadejście nowego roku powitaliśmy ze spokojem, pokorą i nadzieją.

Ostatni tydzień 2014 

 minął w głębokim smutku, niedowierzaniu, niezrozumieniu, żalu, strachu...

Dzień przed wigilią i dzień przed Sylwestrem 

odeszły dwie osoby z bliskiej rodziny Męża, 

Święta nie były więc ani radosne ani wesołe,

 bez takich życzeń, bez kolęd, bez zdjęć.

Gdy ktoś odchodzi za szybko ciężko pogodzić się z błahością codziennych spraw.

Ale życie toczy się dalej i trzeba umieć odnaleźć się w tej szarości, 

otrząsnąć ze strachu i łez, znów oczekiwać promieni słońca.

I dziś świeci i napędza nową energię.

I chce się żyć, śmiać, planować.

Z nowym rokiem znów postanawiamy

 bardziej przyjrzeć się naszemu zdrowiu i naszym talerzom.

I nawet mąż stwierdził, że koktajl z jarmużem smakuje całkiem nieźle ;)

Sam mi ten jarmuż z ogródka przyniósł - niczym zielony bukiet zdrowia :)

Dopiero teraz po przymrozkach smakuje fajnie - a jak energetycznie wygląda!

Koty-psoty urosły i całe dnie spędzają na ogrodzie bawiąc się i łapiąc myszy ;)

A ja kilka dni temu pozbyłam się żelastwa z buzi 

i wreszcie mogę się szeroko uśmiechać ;)))

Tak się cieszyłam zaraz po przyjeździe od ortodonty - niesamowicie fajne uczucie !

Pozdrawiam !

✩ W grudniu po południu...✩

Bo wtedy można poczuć świąteczny nastrój ;)

Przed południem pogoda iście wiosenna, 

tylko bocianów brak ;)

Grudzień w tym roku mega intensywny, głównie za sprawą dzieci.

Bale, jasełka, turnieje taneczne, konkursy, występy

 a do wszystkiego trzeba się przygotować łącznie ze strojem - ufff...

 dobrze, że już mamy to za sobą - dziś był ostatni pokaz.

Ogólnie to jesteśmy nieźle wyrobieni - sprawdza się więc zasada

 - im więcej masz na głowie,

 tym lepiej się organizujesz.

Chata więc wysprzątana (noo z małą pomocą z zewnątrz),

choinka ubrana, pierniczki i ciasteczka porobione,

 prezenty dawno obmyślone, zakupione, popakowane, 

zakupy zrobione, mak się moczy... ;)

Czekamy na Święta :)

W tym roku zamyśliłam sobie 

choinkę i dekoracje na wesoło i kolorowo.

Porobiłyśmy z dziewczynkami ozdoby z papieru, 

wyciągnęłyśmy wszystkie stare bombki..

po czym Julka stwierdziła, że woli biało-czerwoną...ot estetka mi wyrosła ;)

Obiecałam jej więc własną małą choinkę w pokoju,

 która ostatecznie została przystrojona w samą biel i wygląda cudnie :)

Bez przebojów się oczywiście nie obyło ;)

Choineczka miała zostać wykopana z ogródka,

mąż w stanie grypowym (ale jak mówi praca jest najlepsza na wszystko)

wszedł z łopatą między krzaki

 i na migi mi pokazuje - którą mam wykopać?

Ja z górnej łazienki, myjąc zęby i rozmawiając przez telefon

 pokazuję mu przez okno - którą 

(z góry wydawała się mała).

Wykopał (a naszarpał się nieźle), wsadził do donicy, ziemię ubił,

 po czym zataszczył na piętro do domu...

W pokoju dziewczyn okazało się, że jest prawie tak duża jak ta z salonu...

Więc nie myśląc za długo zniósł ją z powrotem, 

wkopał na miejsce a następnie powtórzył czynności z mniejszą ;)

Na koniec Julka się obraziła (na szczęście na krótko), że za mała !

Ale koniec końców wszyscy zadowoleni ;)

A tu moje tancerki - Wiki dopiero zaczyna, więc jest mocno przejęta ;)

Julia ma za sobą pierwszy turniej i pierwsze złoto:

i tańczy po prostu non-stoooop :)

Zostały 2 dni do Wigilii i właśnie robię listę rzeczy do zrobienia na ostatnią chwilę.

Miłego oczekiwania i Wesołych Świąt!!!

Jak przeżyć listopad ;)

Jak co roku dostaję kolców w listopadzie ;)

Najchętniej zakopałabym się w ciepłe koce

 i wychyliła nos dopiero w grudniu ;)

Tegoroczna jesień jest jednak dla nas wyjątkowo łaskawa,

temperatury są naprawdę przyjemne,

 krajobraz wokół jeszcze w jesiennych kolorach

 i dzięki temu jakoś łatwiej się ją znosi.

A za pasem grudzień także luuuzik ;)

Strasznie dużo tych codziennych zajęć,

 ubolewam wciąż nad brakiem czasu na wszystko.

I dziękuję za weekendy :)

 Wtedy jest więcej czasu na pokręcenie się po domu, popalenie w kominku,

 poczytanie książki, poleżenie z dziećmi na kanapie, potarmoszenie kotów ;)

Z kotami to się mamy....ale jakoś zaczynamy wychodzić na prostą ;)

A żeby oderwać się trochę od szarej codzienności, 

wybraliśmy się z przyjaciółmi nad morze - piękne o każdej porze roku!

Nie wiem czy pisałam, ale od kwietnia noszę aparat ortodontyczny.

Mam zadrutowane dolne i górne zęby,

 żadne tam ładne kolorowe gumki, tylko sam metal - nie ma co pokazywać ;)

Teraz trwa 8-my miesiąc aparatowania i szczerze mówiąc 

już się do tego tak przyzwyczaiłam, że w ogóle go nie czuję.

 Ale z komfortem niewiele ma to wspólnego.

 Dlatego już się nie mogę doczekać, kiedy mi go zdejmą

 i w końcu będę mogła uśmiechać się do zdjęć ;)))