Jesień, jesień - co nam niesiesz?

Dni mijają tak szybko, 

wielkimi krokami zbliża się listopad..

I choć jeszcze żółte kobierce liści szeleszczą miło pod nogami,

a słońce maluje na drzewach pomarańcze i czerwienie

to mamy już świadomość, że zbliża się nieuchronnie druga część jesieni,

ta z deszczem, zimnym wiatrem i szarugą...brrr

Póki pogoda dopisuje korzystamy z jej dobrodziejstw na spacerach :)

Wiecie na co Im te kije? :)

Bo po drodze spotkaliśmy byka, który zerwał się z łańcucha !

I choć Mój Mąż twierdzi do dziś, że to była krowa, 

to ja żadnych wymion tam nie widziałam...

Uciekaliśmy co sił w nogach ;)

A Mąż śmiał się, że na wsi mieszkamy a byle krowy się boimy!

Ale najgrubszego drągala dzierżył w dłoni ;)

Koniec końców, gdy w drodze powrotnej 

wielki czarny jegomość zagrodził nam drogę

 i ani myślał ruszyć z miejsca, 

Mąż wymachując tym drągiem i mrucząc pod nosem coś w stylu (nu! wio! paszłaa!)

zagonił bestię na łąkę i wykazując się wielkim bohaterstwem przypalował ją z powrotem :)

Nawet nasz kot był z niego dumny :)

Niestety miniony weekend nie był za wesoły,

bo już w piątek w nocy trafiliśmy z Wikcią do szpitala 

w obawie przed odwodnieniem.

Jakiś okropny jelitowy wirus się przyplątał

 a nasz Mały Patyczak (jak nazywa ją Dziadek Marek)

męczył się strasznie, nie chciał jeść i pić i ciągle tylko zatykał rączką buzię wołając:

- misećkę!

(wiadomo, do czego ta miseczka...)

W szpitalu było już lepiej, ale teraz jestemy w domu 

a ona znowu markotna i pokazuje, ze brzuszek boli...

Na koniec pokażę Wam jeszcze moje ostatnie tortowe odkrycie,

które po włosku nazywa się nie inaczej jak

TORTA ARCOBALENO :)

Czyli cieszący oczy tęczowy tort !

Zobaczyłam go na blogu "mojewypieki"

i strasznie zapragnęłam zrobić podobny :)

Tym bardziej, że okazja była jak znalazł - 5 urodziny synka koleżanki :)

Ja jednak zrobiłam go na spodach biszkoptowych - jakoś pewniej się czułam :)

Wyszło tak:

a tu po obłożeniu lukrem plastycznym 

(jak tylko odwróciłam się, by sięgnąć po aparat usłyszałam

- Mamo! Moge łobacić?

I zanim zdążylam zareagować Wikcia wsadziła palec w napis Wiktor,

doprowadzając mnie prawie do zawału ;) )

ale za to jak dzielnie pomaga w zmywaniu :)

Przygotowania do zimy :)

Widok śniegu na Krupówkach sprawił, że zdębiałam :)

U nas wprawdzie coraz chłodniej,

 zmrożone poranki i zimne wieczory, 

ale bezustannie świecące słońce sprawia, 

że myślami wciąż bliżej mi do lata niż do zimy :)

A tymczasem połowa października przecież za nami !

Zanim się obejrzymy minie 1 listopada

i witryny sklepowe zapełnią się świątecznymi dekoracjami :)

Ostatnie spożywcze zakupy w hipermarkecie

 już na chwilę przywiały mi na myśl zimowe klimaty :)

Pachnące pomarańcze i mandarynki 

oraz cudownie lukrowane pierniczki Lebkuchen  - nie oparłam się :)

Dziś spędziliśmy część dnia na przygotowaniu ogrodu na zimę.

Kwiaty wciąż cieszą kolorami, 

ale wolę wcześniej zabrać się za zabezpieczenia przed mrozem

 bo wszystkiego na raz potem nie zrobię - znając życie :)

Ponownie zakwitła niebieska ostróżka 

- mam nadzieję, że w przyszłym roku będzie jeszcze więcej kwiatów!

Dziewczynki dzielnie grabiły z Tatusiem liście

A potem zawiozłyśmy na taczce 

(myślałam, że ducha wyzionę - trochę przeceniłam swoje siły :) ) 

oleandra na zimowanie do babcinej piwnicy.

No i musiałabym się wziąść za suszenie jabłek na wigilijny kompot :)

I najważniejsza rzecz - kupić kozaki !

Jaka szkoda, że weekendy tak szybko się kończą !

Lubię sobie tak poleniuchować wieczorem 

z książką lub komputerem - wiedząc, że rano nie trzeba się zrywać po 6 rano !

No to byle do weekendu :)

Grzyby po deszczu...

Wystarczyło kilka mokrych dni,

 żeby nasz trawnik w zacienionych zakamarkach pokrył się grzybami :)

Szkoda tylko, że  nie nadają się do konsumpcji :)

Szkoda, szkoda...bo potrzebuję do jutrzejszego sosiku...

dobrze, że mam siostrę-grzybiarkę, co to zapasy w tym roku już poczyniła:

- SIORA zaraz u Ciebie będę ;))

Deszcz i wichury zwichrowały mi nieco ogród i zmieniły jego słoneczne oblicze..

I choć taka siąpiąca pogoda nie należy do najprzyjemniejszych

(szczególnie gdy ma się taką pracę jaką się ma..brrr)

to dzieciom zdaje się to w ogóle nie przeszkadzać !

No bo przecież KAŁUŻE są takie fantastyczne -

 nieważne, czy się ma na nogach kalosze, czy nie! :)

A jak jeszcze Dziadek poczęstuje "kojadką" 

to uśmiech od ucha do ucha gwarantowany :)

(Zarówno jeden jak i drugi udali się pod tym względem,

 z czego dziewczynki z wielką radością korzystają :) )

Marcinkom dostało się trochę deszczu i wiatru, 

ale nawet takie ociekające wodą wywołują uśmiech na mojej twarzy :)

Taki deszczowy, mglisty i nieco ponury nastrój 

stanowi idealny klimat dla moich czytelniczych zapędów :)

Z zapałem połykam ostatnią część Sagi Zmierzch 

bo przecież premiera listopadowa już tuż-tuż :)

I nie śmiać mi się tu proszę -  bo co...

 stateczna matka dwójki dzieci dobijająca do 30-tki 

nie może dać się ponieść romantycznym historiom 

z wampirami i wilkołakami w rolach głównych ? :)

Miłego tygodnia!

Marcinki :)

Dziś będzie krótko i na temat :)

Marcinki.

W tym roku mnie zadziwiają i zachwycają, 

witają od furtki mnogością różowych kwiatów - codziennie ich więcej!

Zawsze je lubiłam i chciałam mieć u siebie, 

ale dopiero w tym roku pokazały co potrafią :)

Ooooo :)

Postanowiłam sobie zapisywać ku pamięci na blogu

 różne fajne i śmieszne powiedzonka

moich dziewczynek :)

I tak dla przykładu Julcia ostatnio na moje pytanie:

- Kim chciałabyś zostać jak będziesz dorosła?

odpowiedziała:

- Tobą, Mamo!

na to ja - cała rozpromieniona, 

że zaraz usłyszę jaka jestem kochana,fajna, mądra itp., pytam:

- a dlaczego?

- Bo Ty tak pięknie wyglądałaś na tym weselu w tej różowej sukience

(!!!) :D:D:D

Leśny spacer

Poranne mgły szybko ustąpiły miejsca słonecznym promieniom.

Korzystając z wolnych i cudownie ciepłych chwil 

wybrałam się z Wikulą na spacer do pobliskiego lasku.

Jesieni jeszcze mało, las wciąż zielony i rozświetlony słońcem :)

Pytałam się dziś Rodziców, czy pamiętają tak ciepły i słoneczny październik (bo ja nie!),

wspólnie uradzili, że owszem był taki jeszcze przed moimi urodzinami, jakoś w latach 78-79 :)

A mnie jest szkoda lata ...

Po ostatniej porcji słońca,

 jaką obdarzył nas wrzesień i pierwszy dzień października

(krótka spódniczka, gołe nogi i ramiona! :) )

trudno uwierzyć, że już za miesiąc możemy spodziewać się pierwszego śniegu !

Tak czy siak te słoneczne obrazy wczorajszego dnia

 długo będą rozgrzewać mnie od środka :)

Marcinkowy bukiet wita nas od bramy :)

A w domu rozkwitł hibiskus - miałam nadzieję,

 że będzie różowy (zapowiadał się na taki po kolorze pąków) 

ale jest ciemnopomarańczowy - w sumie...też pasuje do moich ostatnich pomysłów ;)

Dziś wilgotno i mgliście, więc od rana w kominku trzaska ogień :)

Miłej niedzieli!