Zima w Zakopanem

No tak, mamy połowę marca i bociany już przyleciały,

ale akurat znów się ochłodziło i zachmurzyło, 

więc to ostatni gwizdek, żeby skleić posta z zimowych ferii ;) 

A Ferie mieliśmy w tym roku cudne :)

U nas na Pomorzu zimy prawie nie było,

więc taki prawdziwy śnieg to dla wszystkich nie lada gratka :)

Wybraliśmy klimatyczne Zakopane,

z Giewontem zza zakrętu, z góralską gwarą, 

rozświetlonymi nocą Krupówkami i oscypkiem :)

No i te narty pierwszy raz w życiu,

 choć niektórzy woleli deskę ;)

Mieszkaliśmy w uroczym drewnianym domu

 (choć nieco zbyt wrażliwym na hałasy)

 a na śniadanie mieliśmy taki widok...

Potem tylko ciepło się ubrać, zabrać sanki 

i wyruszać w poszukiwaniu zimowych atrakcji.

Mieszkaliśmy pod górkę, więc wchodziło się ciężko,

 ale za to jak fajnie zjeżdżało w dół :)))

No i narty nam się spodobały :)

Żal było wyjeżdżać...

Ale wszystko co dobre szybko się kończy - dobrze, że są zdjęcia :)

Tymczasem w ogrodzie :)

Więc następny post będzie już całkiem wiosenny ... 

powiedziałabym nawet, że egzotycznie wiosenny, 

ale o tym... następnym razem ;)

Zima-nie-Zima

Za oknem pierwszy raz od dawna świeci słońce.

Zielona trawa (po porannym szronie nie został ślad) cieszy oczy,

 podobnie jak iglaki, rododendrony i bukszpany na rabatach.

Tulipany wyściubiły nosy z ziemi :)

Dla mnie mogłoby już tak pozostać.

Śniegu oczekuję w Zakopanem, gdzie wybieramy się na drugi tydzień ferii.

Pora wreszcie założyć choć narty na nogi ;)

Nadejście nowego roku powitaliśmy ze spokojem, pokorą i nadzieją.

Ostatni tydzień 2014 

 minął w głębokim smutku, niedowierzaniu, niezrozumieniu, żalu, strachu...

Dzień przed wigilią i dzień przed Sylwestrem 

odeszły dwie osoby z bliskiej rodziny Męża, 

Święta nie były więc ani radosne ani wesołe,

 bez takich życzeń, bez kolęd, bez zdjęć.

Gdy ktoś odchodzi za szybko ciężko pogodzić się z błahością codziennych spraw.

Ale życie toczy się dalej i trzeba umieć odnaleźć się w tej szarości, 

otrząsnąć ze strachu i łez, znów oczekiwać promieni słońca.

I dziś świeci i napędza nową energię.

I chce się żyć, śmiać, planować.

Z nowym rokiem znów postanawiamy

 bardziej przyjrzeć się naszemu zdrowiu i naszym talerzom.

I nawet mąż stwierdził, że koktajl z jarmużem smakuje całkiem nieźle ;)

Sam mi ten jarmuż z ogródka przyniósł - niczym zielony bukiet zdrowia :)

Dopiero teraz po przymrozkach smakuje fajnie - a jak energetycznie wygląda!

Koty-psoty urosły i całe dnie spędzają na ogrodzie bawiąc się i łapiąc myszy ;)

A ja kilka dni temu pozbyłam się żelastwa z buzi 

i wreszcie mogę się szeroko uśmiechać ;)))

Tak się cieszyłam zaraz po przyjeździe od ortodonty - niesamowicie fajne uczucie !

Pozdrawiam !

✩ W grudniu po południu...✩

Bo wtedy można poczuć świąteczny nastrój ;)

Przed południem pogoda iście wiosenna, 

tylko bocianów brak ;)

Grudzień w tym roku mega intensywny, głównie za sprawą dzieci.

Bale, jasełka, turnieje taneczne, konkursy, występy

 a do wszystkiego trzeba się przygotować łącznie ze strojem - ufff...

 dobrze, że już mamy to za sobą - dziś był ostatni pokaz.

Ogólnie to jesteśmy nieźle wyrobieni - sprawdza się więc zasada

 - im więcej masz na głowie,

 tym lepiej się organizujesz.

Chata więc wysprzątana (noo z małą pomocą z zewnątrz),

choinka ubrana, pierniczki i ciasteczka porobione,

 prezenty dawno obmyślone, zakupione, popakowane, 

zakupy zrobione, mak się moczy... ;)

Czekamy na Święta :)

W tym roku zamyśliłam sobie 

choinkę i dekoracje na wesoło i kolorowo.

Porobiłyśmy z dziewczynkami ozdoby z papieru, 

wyciągnęłyśmy wszystkie stare bombki..

po czym Julka stwierdziła, że woli biało-czerwoną...ot estetka mi wyrosła ;)

Obiecałam jej więc własną małą choinkę w pokoju,

 która ostatecznie została przystrojona w samą biel i wygląda cudnie :)

Bez przebojów się oczywiście nie obyło ;)

Choineczka miała zostać wykopana z ogródka,

mąż w stanie grypowym (ale jak mówi praca jest najlepsza na wszystko)

wszedł z łopatą między krzaki

 i na migi mi pokazuje - którą mam wykopać?

Ja z górnej łazienki, myjąc zęby i rozmawiając przez telefon

 pokazuję mu przez okno - którą 

(z góry wydawała się mała).

Wykopał (a naszarpał się nieźle), wsadził do donicy, ziemię ubił,

 po czym zataszczył na piętro do domu...

W pokoju dziewczyn okazało się, że jest prawie tak duża jak ta z salonu...

Więc nie myśląc za długo zniósł ją z powrotem, 

wkopał na miejsce a następnie powtórzył czynności z mniejszą ;)

Na koniec Julka się obraziła (na szczęście na krótko), że za mała !

Ale koniec końców wszyscy zadowoleni ;)

A tu moje tancerki - Wiki dopiero zaczyna, więc jest mocno przejęta ;)

Julia ma za sobą pierwszy turniej i pierwsze złoto:

i tańczy po prostu non-stoooop :)

Zostały 2 dni do Wigilii i właśnie robię listę rzeczy do zrobienia na ostatnią chwilę.

Miłego oczekiwania i Wesołych Świąt!!!